...ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ - ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΣ ΥΙΟΘΕΤΟΥΜΕ Η ΟΤΙ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ....
...ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ....

ΡΟΗ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

ΠΟΙΑ H ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΗΠΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΡΙΑ;

Αποτέλεσμα εικόνας για ΗΠΑ-ΣΥΡΙΑ
Η απόφαση Τραμπ κρύβει την προσπάθεια του Αμερικανού προέδρου να έρθει σε συνεννόηση με τη Ρωσία. Ηδη αποκαλύφθηκε ότι από τις 13 Σεπτεμβρίου είχε τεθεί υπόψη του.....
Ισραήλ ρωσική πρόταση για ταυτόχρονη αποχώρηση Αμερικανών και Ιρανών από τη Συρία και πρόσκληση προς το Ισραήλ να διαμεσολαβήσει μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας.
Του Νίκου Σταματάκη*
Με παραξένεψε η «απορία» πολλών «ειδικών» εδώ και στην Ελλάδα για την ξαφνική απόφαση αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία και όλα όσα ακολούθησαν, δηλαδή την παραίτηση του στρατηγού Μάτις από το Υπ.Αμυνας. Καταρχήν, η διάσταση Μάτις-Τραμπ ήταν γνωστή εδώ και αρκετό καιρό και η φημολογία για την αποχώρηση του ήταν καθημερινό φαινόμενο τους τελευταίους μήνες. Σε γενικές γραμμές ο Μάτις ήθελε να συνεχίσει εσαεί την προβολή ισχύος της υπερδύναμης σε όλο τον πλανήτη ενώ ο πρόεδρος Τραμπ είχε άλλα υποσχεθεί στο λαό προεκλογικά και επέμεινε να τηρήσει τις υποσχέσεις του.  Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
1) Η ΑΠΟΨΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΩΝ ΗΠΑ. Οταν στις αρχές του φθινοπώρου οι γνωστοί «ευαγγελιστές» της παγκοσμιοποίησης (Σόρος και σια) έστειλαν τους πράκτορές τους στην Κεντρική Αμερική να οργανώσουν το περίφημο «καραβάνι» των παράνομων μεταναστών με σκοπό να δημιουργήσουν προεκλογικά προβλήματα στον Τραμπ, εκείνος αντέδρασε στέλνοντας τον στρατό στα σύνορα.  Ο Μάτις και οι στρατηγοί «ξίνισαν τα μούτρα τους» γιατί πίστευαν ότι ο στρατός έχει πολύ σπουδαιότερες αποστολές να εκτελέσει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, αλλά δεν είχε ρόλο στα σύνορα με το Μεξικό.  Τα πράγματα οξύνθηκαν περισσότερο όταν ο Τραμπ ζήτησε από το Πεντάγωνο να αναλάβει ο στρατός την κατασκευή του «τείχους» στα σύνορα με το Μεξικό.  Για τον Τραμπ, αλλά και για την πλειοψηφία των Αμερικανών, το μεταναστευτικό είναι σπουδαίο ζήτημα εθνικής ασφάλειας που ασφαλώς υπάγεται στη δικαιοδοσία του Προέδρου και του Πενταγώνου.  Επειτα, δεν είναι δυνατόν από τα $700 δις του ετήσιου αμυντικού προϋπολογισμού να μην μπορεί να βρεθούν $5 ετησίως ώστε να χτιστεί το «τείχος».  Στην πραγματικότητα περίσσεψαν φέτος περίπου $100 δις από τον περσινό προϋπολογισμό και οι διάφορες υπηρεσίες του Πενταγώνου έσπευσαν να τα σπαταλήσουν μέσα σε ένα μήνα...  Αυτά βλέπει ο Τραμπ – αλλά και ο λαός – και γίνεται θηρίο ανήμερο... Επειδή αναγκάζεται να «επιχειρηματολογεί» με τους «καραβανάδες» για πράγματα αυτονόητα.  Οι καραβανάδες όμως (που όλοι τους σχεδόν βλέπουν τους εαυτούς ως μικρούς Ναπολέοντες να εκστρατεύουν κατά της Ρωσίας) θεωρούν – και δεν κοκκινίζουν καν από ντροπή όταν το λένε - ότι τα σύνορα του Αφγανιστάν και του Ιράκ αλλά και της Ουκρανίας, έχουν πολύ πιο μεγάλη σημασία... Και εδώ ακριβώς είναι που το πράγμα είχε πάρει τη λάθος κατεύθυνση: Πρόκειται καθαρά για μια ακόμα επιχείρηση αλλοίωσης της λαϊκής ετυμηγορίας με έμμεσο τρόπο, με παρέμβαση των στρατηγών. 
2) Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ.  Για τους περισσότερους πολιτικούς και αναλυτές η απόφαση Τραμπ για αποχώρηση από τη Συρία αντιβαίνει τα αμερικανικά συμφέροντα και είναι τάχατες ανεξήγητη.  Καταρχήν, για ποιους πολιτικούς και αναλυτές μιλάμε; Γι’ αυτούς που τρέφονται πλουσιοπάροχα από το «κόμμα του πολέμου», το περίφημο «βιομηχανικό-στρατιωτικό σύμπλεγμα»; Αυτών η γνώμη καθορίζεται από το προσωπικό τους συμφέρον και όχι το συμφέρον της Αμερικής και επομένως ποιά είναι η αληθινή της αξία; ΜΗΔΑΜΙΝΗ.   Δεύτερο, ποια είναι η κατάσταση επί του συριακού εδάφους και κυρίως ανατολικά του Ευφράτη;  α) Το ισλαμικό κράτος έχει ηττηθεί κατά κράτος, μάλιστα τις τελευταίες μέρες μετά την ανακοίνωση του Τραμπ εξαλείφθηκαν και τα τελευταία του ίχνη.  β) Το γεγονός είναι ότι στη Συρία η Δύση έχει υποστεί ήττα και τούτο είναι πλέον οριστικό.  γ) Ως αποτέλεσμα της ήττας η Ρωσία και το Ιράν ελέγχουν το μεγάλο κομμάτι της χώρας και οι δυνάμεις του Ασαντ το υπόλοιπο.  δ) Οι ρωσικοί πύραυλοι S-300 έχουν σκεπάσει τον εναέριο χώρο της Συρίας και οποιαδήποτε αεροπορία (Ισραήλ, Τουρκία, ΗΠΑ) θέλει να κάνει επιχειρήσεις εντός της Συρίας χρειάζεται την ρωσική άδεια. Παράδειγμα πρόσφατο: Η ισραηλινή αεροπορική επίθεση των τελευταίων ημερών σημείωσε παταγώδη αποτυχία.  ε) Τέλος, ο Τραμπ και η πλειοψηφία του αμερικανικού λαού ρωτά τους δήθεν «ανησυχούντες» την εξής απλή ερώτηση: Πότε η Συρία ήταν απαραίτητη για την ασφάλεια των ΗΠΑ;  Η απάντηση είναι «ποτέ» στα τελευταία 60 χρόνια... Η Συρία από την εποχή της ΕΣΣΔ ήταν υπό ρωσική επιρροή.  Γιατί λοιπόν σκούζουν τώρα οι «έμποροι του πολέμου»;  Και γιατί νομίζουμε ότι ο Νετανιάχου βλέπει σε σχεδόν μηνιαία «ραντεβουδάκια» τον Πούτιν;  Το κυρίως μενού των ραντεβού έχει να κάνει με τους ρωσικούς πυραύλους και την επιρροή των Ιρανών στη Συρία... Το επιδόρπιο είναι κυρίως το κουρδικό... Ας αναλάβει λοιπόν το Ισραήλ ευρύτερο ρόλο στη Συρία μαζί με τους ευρωπαίους....  Τέλος, όσοι νομίζουν ότι θα επιτραπεί στον Ερντογάν να κάνει ένα υγιεινό περίπατο στα ανατολικά του Ευφράτη πλανώνται... Εκεί βρίσκονται σπουδαίες πετρελαιοπηγές που μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό έσοδο για την ανοικοδόμηση της Συρίας. Θα αφήσει ο Ασαντ και οι Ρώσοι τους Τούρκους να τις αρπάξουν; ΑΔΥΝΑΤΟΝ... Ηδη είδαμε στην πράξη τα πρώτα σημάδια συμφωνίας των κούρδων με το καθεστώς Ασαντ.  Ας είμαστε βέβαιοι ότι η αποχώρηση των αμερικανών θα επιτρέψει στους ρώσους να «ευλογήσουν» την όποια σχετική συμφωνία.   Και από τις τελευταίες ειδήσεις φαίνεται ότι ο Ερντογάν «έβαλε την ουρά κάτω από τα σκέλια» και ανακοίνωσε ότι συμφωνεί με τη Ρωσία για την «εδαφική ακεραιότητα της Συρίας»… 

Επιτέλους, τι άλλο νόημα θα είχε η παραμονή των 2000 Αμερικανών στη Συρία εκτός από το να αποτελεί ένα αγκάθι στην προσπάθειά του Τραμπ να τα βρει με τον Πούτιν;  Οσο για τους Κούρδους καθόλου δεν είμαι πεπεισμένος ότι έχουν εγκαταλειφθεί στα νύχια του Ερντογάν.  Πρώτον, θα αποχωρήσουν οι Αμερικανοί στρατιώτες και όχι οι μισθοφόροι – που μπορούν να είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματικοί.  Αλλά και οι στρατιώτες ακόμα θα αποχωρήσουν σταδιακά και θα πάνε στην Ερμπίλ στο διπλανό ιρακινό Κουρδιστάν όπου θα αναμένουν οδηγίες.  Δεύτερο, ο Τραμπ καθόλου δεν εμπιστεύεται τον Ερντογάν μετά τις παραδοπιστίες του τελευταίου για τον πάστορα Μπράνσον το περασμένο καλοκαίρι.  Τρίτο, τα συμφέροντα του Ισραήλ επιβάλλουν προστασία των Κούρδων.  Τέταρτον, προς χάριν των Κούρδων έχει μεσολαβήσει και η Αίγυπτος στη Συρία! 

Και πάλι τονίζω ότι η απόφαση Τραμπ κρύβει τον βασικό στόχο του αμερικανού προέδρου που δεν είναι άλλος από την αμερικανο-ρωσική προσέγγιση...  Ηδη σε ανάλυση του Αγγελου Αθανασόπουλου στο χθεσινό «Βήμα» της Αθήνας αποκαλύφθηκε ρωσική πρόταση προς το Ισραήλ σε 3-σέλιδο non-paper του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Πούτιν Νικολάι Πατρούσεφ με το οποίο προτεινόταν ταυτόχρονη αποχώρηση Αμερικανών και Ιρανών από τη Συρία και πρόσκληση προς το Ισραήλ να διαμεσολαβήσει μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας για συνολική διευθέτηση.

Ας μην έχουμε καμία απολύτως αμφιβολία ότι ο πρόεδρος Τραμπ ούτε ηλίθιος είναι ούτε ανεπαρκής.  Σε αντίθεση με τους καραβανάδες και τους πληρωμένους κονδυλοφόρους στις ΗΠΑ και διεθνώς, ο Τραμπ είναι επιχειρηματίας και είναι μαθημένος να εργάζεται με βάση το λογική και την αποτελεσματικότητα.  Και η λογική (μαζί και με τους σπουδαιότερους ειδικούς για τη Ρωσία στη μεγάλη αυτή χώρα, όπως ο Henry Kissinger και ο Stephen Cohen) του λέει ότι ΗΠΑ και Ρωσία έχουν κοινά συμφέροντα και έχει έρθει η ώρα να συνεργαστούν.  Τελεία και παύλα.   


*O Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών και επιχειρηματίας που ζει  και εργάζεται στη Ν.Υόρκη. n.stamatakis@aol.com