...ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ - ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΣ ΥΙΟΘΕΤΟΥΜΕ Η ΟΤΙ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ....

ΡΟΗ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019

ΑΙΧΜΕΣ – 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018

Από το Νίκο Σταματάκη
Εκτρώσεις μέχρι την γέννα: Οι απαράδεκτοι «προοδευτικοί» της Ν.Υόρκης… 

Σε νέα βάθη πολιτικής ορθότητας και ψευτοπροοδευτισμού έφθασε ο κυβερνήτης της Ν.Υόρκης Αντριου Κουόμο και οι διεφθαρμένοι ως το κόκκαλο «νομοθέτες» της πολιτείας… Δεν τους έφθανε ότι επιτρεπόταν οι εκτρώσεις μέχρι τον έκτο μήνα του τοκετού, τις επέτρεψαν μέχρι και την ημέρα της γέννησης οι άθλιοι!... Και μάλιστα χειροκρότησαν ξεδιάντροπα και διαφήμισαν το κατόρθωμά τους σε όλα τα επίσης διεφθαρμένα ΜΜΕ της πόλης μας και της χώρας!...  Αλλά αν τυχόν πάω στην παραλία του Λονγκ Αϊλαντ ή της Φλόριδας και πατήσω κατά λάθος κανένα αυγουλάκι «προστατευόμενου» πτηνού ή χελώνας και με πιάσουν οι «φρουροί» του πάρκου τότε κινδυνεύω να με βάλουν φυλακή!... Αυτή είναι η χώρα του παράλογου προοδευτισμού και της ακραίας πολιτικής ορθότητας στην οποία μας οδηγούν οι απάνθρωποι ακτιβιστές που έχουν πλέον πρόσβαση στα κέντρα εξουσίας… Να υποθέσω ότι η Εκκλησία μας θα αντιδράσει όπως θα όφειλε;
Αντετοκούμπο, Τσιτσιπάς, Λάνθιμος: Η απαράμιλλη «οικουμενικότητα» του Ελληνισμού…
Πολλά γράφτηκαν για τις πρόσφατες «αριστείες» τριών μεγάλων Ελλήνων: Του Γιάννη Αντετοκούμπο, που φέτος αναμένεται να αναδειχτεί πρώτος ή δεύτερος καλύτερος παίκτης στο NBA, του Στέφανου Τσιτσιπά, που εκτοξεύθηκε στην κορυφή του παγκόσμιου τένις και του Γιώργου Λάνθιμου, που ήδη ετοιμάζεται για πολλά βραβεία στα φετινά Οσκαρ για την ταινία του «The Lobster».  Πολλοί αναφέρθηκαν στην «αριστεία» που στην Ελλάδα του Τσίπρα και των αριστερών ισοπεδωτών είναι υπό διωγμό.  Αλλά η επιτυχία τους δεν έχει να κάνει τόσο με την αριστεία που σε ατομικό επίπεδο ήταν πάντοτε γνώρισμα των Ελλήνων: «Αιέν Αριστεύειν»….  Το σπουδαιότερο στοιχείο της επιτυχίας των τριών, το αληθινό της υπόβαθρο είναι το γεγονός ότι και στις τρεις περιπτώσεις ο Ελληνισμός αναβαπτίστηκε στο αιώνιο οικουμενικό του στοιχείο, ανανέωσε και ξεπέρασε τα βιολογικά του όρια και τα στενά όρια της Ελλάδας και ξανοίχτηκε στην οικουμένη.  Τον Γιάννη Αντετοκούμπο δεν τον ορίζει η αφρικανική του καταγωγή αλλά το ελληνικό πείσμα και ανταγωνιστικότητα που σπάει κάθε όριο. Παρομοίως, στην περίπτωση του Στέφανου Τσιτσιπά, όπου ο συνδυασμός ελληνο-ρωσικής γενεαλογίας γονιμοποιήθηκε από την ελληνική επιμονή και τον καλώς εννοούμενο ατομισμό στην ώθηση προς την κορυφή. Στον Γιώργο Λάνθιμο, του οποίου τις πολλές επιτυχίες πολλοί στην Ελλάδα φθονούν, έχουμε καθαρά μια περίπτωση καλλιτέχνη (από τις πολλές στο παρελθόν) που ο έλληνας εργάτης της τέχνης συνειδητά επέλεξε να ξεπεράσει τα στενά όρια της ελλαδικής κουλτούρας και να δημιουργήσει με όρους πανανθρώπινους. Τα θέματα του Λάνθιμου έχουν τον ίδιο αντίκτυπο σε όλες τις γωνιές της γης παρόλο που οι ρίζες του είναι γερά φυτεμένες στην Ελλάδα… Εκεί βρισκόταν και θα βρίσκεται πάντοτε το μυστικό του Ελληνισμού, στην οικουμενική του διάσταση…
Και ξαφνικά μας προέκυψε «υπερπατριώτης» ο Βαγγέλης Μαρινάκης…
Λυπάμαι που θα στεναχωρήσω τους φίλους ομογενείς οπαδούς του «Θρύλου» αλλά μερικά πράγματα είναι υπεράνω ομάδων.  Ασφαλώς θα είδατε τις δηλώσεις του Βαγγέλη Μαρινάκη που εκεί που δεν έβγαζε «κιχ» για τα εθνικά θέματα ξαφνικά μεταμορφώθηκε σε Μεγαλέξανδρο και άρχισε να βγάζει φωτιές κατά της κυβέρνησης Τσίπρα για το ξεπούλημα στο σκοπιανό… Από πού και ως που η μεταμόρφωση του γνωστού «ταμία» της οικογένειας Μητσοτάκη; Πώς μπορεί να το παίζει υπερπατριώτης κάποιος που αποφεύγει την ελληνική σημαία στα πλοία του; Πώς παρουσιάζεται ως τιμητής των πάντων κάποιος που εμπλέκεται σε σοβαρότατη υπόθεση λαθρεμπορίας ναρκωτικών που περιλαμβάνει και ύποπτες δολοφονίες μαρτύρων; Πώς μπορεί να εμφανίζεται ως «αξιόπιστος» εκείνος που αθέτησε κάθε προεκλογική υπόσχεση που έδωσε για τον δήμο του Πειραιά; Μπορεί να το κάνει επειδή στην Ελλάδα έχει χαθεί πλέον κάθε ίχνος ντροπής… Τέτοιου πατριωτισμοί από ανθρώπους που πουλάνε και τη μάνα τους για το χρήμα να μας λείπουν… Προτιμότερη θα ήταν η «αιδήμων σιωπή» τους…
Για να είμαι δίκαιος προσεχώς θα στεναχωρήσω και τους οπαδούς της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ όπως και άλλων ομάδων που ανήκουν σε γνωστούς επιχειρηματίες…  
Μια «ωραία ατμόσφαιρα» έχει δημιουργηθεί στην Ουκρανία… αναμένοντας το «χάος»… 
Ούτε μια βδομάδα δεν είχε περάσει από την υπογραφή του τόμου Αυτοκεφαλίας της σχισματικής εκκλησίας της Ουκρανίας στο Φανάρι και είναι φανερό ότι τα αποτελέσματα της βιασύνης ήταν λάθη οδυνηρά.  Πρώτα, ο αποκαλούμενος Πατριάρχης της σχισματικής εκκλησίας Φιλάρετος (ναι, αυτός που υποτίθετο ότι θα υποχωρούσε στο παρασκήνιο για χάρη της νέας δήθεν «ενωτικής» εκκλησίας) απαίτησε να μνημονεύεται το όνομά του (και ο τίτλος του) πρώτα και έπειτα να μνημονεύεται ο νέος Μητροπολίτης Κιέβου Επιφάνιος… Το Οικ. Πατριαρχείο θέλει να τον λέει «επίτιμο» αλλά αυτός δεν πάει πουθενά και εξακολουθεί κανονικά να ιερουργεί…  Ετσι το 25% των πιστών της Ουκρανίας στο οποίο δόθηκε Αυτοκεφαλία έχει ήδη ένα Πατριάρχη και ένα Μητροπολίτη – και οι δύο με τίτλο «Κιέβου και πάσης Ουκρανίας»…  Λίγες μέρες αργότερα ομάδα 49 ουκρανών βουλευτών κατέθεσε αίτηση αντισυνταγματικότητας του νόμου που διατάσσει την αλλαγή ονομασίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας…  Και έπεται ασφαλώς συνέχεια, που ελπίζουμε να μην είναι αιματηρή καθώς είναι αναπόφευκτη η διεκδίκηση ναών, μοναστηριών, περιουσιών κλπ..  Τόσο μεγάλη ήταν η επιτυχία του κ.Βαρθολομαίου και του φάδερ Αλεξ…  Ακόμα και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων προφασίστηκε ασθένεια και αρνήθηκε να δεί τον κ.Ποροσένκο… Εχουμε και λέμε: Από τα 5 πρωτογενή Πατριαρχεία (Κων/πολης, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων, Αλεξανδρείας και Μόσχας) τα τρία είναι αρνητικά και το ένα ουδέτερο στην αυτοκεφαλία της Ουκρανίας… Τέτοια ενότητα κατάφερε ο κ.Βαρθολομαίος…
Στο θέμα της Ουκρανίας το αμερικανικό κατεστημένο επέδειξε την ίδια ανιστόρητη στάση αλλά και την ίδια δαιμονισμένη βιασύνη που είδαμε και στο Σκοπιανό.  Με απειλές, με εξαγορές, με όποιο θεμιτό και αθέμιτο μέσο θέλησαν να επιβάλλουν αυτό που εκείνοι θεωρούν συμφέρον, αγνοώντας ιστορία, παραδόσεις και προπαντός την θέληση των λαών. Το οποίο «συμφέρον» έχει μικρή σχέση με τα αληθινά συμφέροντα της Αμερικής, αλλά εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων στο «βούρκο» της πρωτεύουσας… Το τελικό αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό: «Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα…»  Αλίμονο μόνο σε όσους χάσουν αγαθά που δεν αναπληρώνονται…

Τα δάκρυα του τύπου για τους «κακόμοιρους» του δημόσιου τομέα…
Απηύδησα με τα συνεχή δάκρυα των ΜΜΕ για τους «κακόμοιρους» του δημόσιου τομέα που δεινοπαθούν επειδή θα καθυστερήσουν (προσέξτε:  δεν θα χάσουν ούτε δεκάρα, απλά θα καθυστερήσουν) να πληρωθούν για λίγες μέρες ή εβδομάδες ακόμα…  Ολοι εμείς που εργαζόμαστε στον ιδιωτικό τομέα είτε ως επιχειρηματίες είτε ως υπάλληλοι και έχουμε να αντιμετωπίσουμε την αβεβαιότητα πάρα πολλές φορές στη ζωή μας πώς τα καταφέρνουμε άραγε; Νοιάστηκε καμιά κυβέρνηση είτε τοπική είτε ομοσπονδιακή εκτός από το να ανεβάζει τη φορολογία μας για να ταϊσουν όσους καθημερινά απολαμβάνουν με την ησυχία τους τον καφέ τους στο γραφείο… Αχ οι καημένοι οι υπάλληλοι της ομοσπονδιακής κυβέρνησης που μετά 30 χρόνια δουλειάς θα συνταξιοδοτηθούν στα 55-60 με διπλές συντάξεις, ασφάλειες και όλα τα καλά του Θεού….  Τι κρίμα τώρα που θα αργήσουν να εισπράξουν ένα-δυό μηνιάτικα… Κλαίει η ψυχή των δήθεν δημοσιογράφων για πολλές μέρες τώρα που ποτέ δεν νοιάστηκαν πάνω από λίγα δευτερόλεπτα για κάποιες απολύσεις και άλλα προβλήματα του ιδιωτικού τομέα… Αλλά την αλήθεια δεν τολμά να την πει κανείς: Αν δεν δουλέψει η ιδιωτική οικονομία ποιος θα πληρώσει τους δημοσίους υπαλλήλους; 
Ο Τραμπ, η Βόρεια Κορέα και η εμπορική συμφωνία με την Κίνα…
Aνακοινώθηκε ότι ο πρόεδρος Τραμπ θα έχει εντός του Φεβρουαρίου νέα συνάντηση με τον Βορειοκορεάτη «πυραυλάνθρωπο» (“rocketman”) Κιμ Γιονγκ Ουν.  Αλλά επίσης γνωρίζουμε ότι οι εμπορικές συνομιλίες ΗΠΑ-Κίνας συνεχίζονται εντατικά και αναμένεται να ολοκληρωθούν στις αρχές του Μαρτίου με στόχο την εξομάλυνση και την άρση των ταριφών… Επειδή είναι γνωστό ότι το καθεστώς της Βόρειας Κορέας εξαρτάται 100% από το Πεκίνο, άραγε να υποθέσουμε ότι ένας Αμερικανός πρόεδρος θα κάνει επιτέλους το αυτονόητο και θα απαιτήσει από την Κίνα να εξαναγκάσει τη Β.Κορέα σε αποπυρηνικοποίηση με αντάλλαγμα ευνοϊκότερη μεταχείριση στο θέμα των εμπορικών συναλλαγών;  Γιατί άραγε τόσοι Αμερικανοί πρόεδροι επί 40 και πλέον χρόνια αποδείχτηκαν ανίκανοι (και οι περισσότεροι τώρα «ξινίζουν τα μούτρα τους» με τον Τραμπ);  Εξαίρεση αποτελεί ο πρόεδρος Κάρτερ που δήλωσε με κάθε σοβαρότητα πέρσι τον Μάιο ότι αν ο πρόεδρος Τραμπ τα καταφέρει με την Β.Κορέα σαφώς και πρέπει να πάρει το Βραβείο Νόμπελ.  Τότε θα του αξίζει πραγματικά και δεν θα είναι ψεύτικο όπως αυτό που έδωσαν οι «πολιτικώς ορθοί» Νορβηγοί στον Ομπάμα τον πρώτο (!) μήνα της προεδρίας του…