...ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ - ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΣ ΥΙΟΘΕΤΟΥΜΕ Η ΟΤΙ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ....

'' ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ''

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣΑποτέλεσμα εικόνας για ΝΕΝΕΚΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣΑποτέλεσμα εικόνας για τσολάκογλουΑποτέλεσμα εικόνας για ΤΣΙΠΡΑΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ
..........................................................................'' ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ''.........................................................................

'' ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ''

Αποτέλεσμα εικόνας για αγνωστοσ στρατιωτησ


ΡΟΗ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΑΛΛΑ Ο ΤΡΑΜΠ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο πρόεδρος Τραμπ εδραιώνεται ως ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης ενός συμπαγούς κόμματος καθώς όλοι σχεδόν οι εκλεγέντες ρεπουμπλικανοί του οφείλουν την νίκη τους.....
Η ιστορία διδάσκει ότι οι δημοκρατικοί είτε συνεργαστούν μαζί του είτε του κηρύξουν συνεχή πόλεμο, απλά θα του στρώνουν το χαλί για την βέβαιη επανεκλογή του το 2020.
Του Νίκου Σταματάκη* 
Το προχθεσινό αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών δημιούργησε ανάμικτα αισθήματα και στις δύο σφοδρά αντιμαχόμενες πλευρές, καθώς οι δημοκρατικοί κέρδισαν την πλειοψηφία της Βουλής και πρόσθεσαν  έδρες κυβερνητών πολιτειών αλλά οι ρεπουμπλικανοί διεύρυναν την πλειοψηφία τους στη Γερουσία.  Ωστόσο ο αντικειμενικός αναλυτής θα πρέπει χωρίς δισταγμό να αποδεχτεί ότι ο πρόεδρος Τραμπ ήταν ο καθαρός νικητής των εκλογών.  Και να γιατί:
Εάν κανείς συγκρίνει το κέρδος ή την απώλεια εδρών στο Κογκρέσο με ανάλογες εκλογές του παρελθόντος θα σημειώσει ότι οι τελευταίοι πρόεδροι (Κλίντον, Μπους και Ομπάμα) σημείωσαν απώλειες στην Βουλή πολύ μεγαλύτερες έως διπλάσιες από αυτές του προέδρου Τραμπ, ενώ έχασαν και τον έλεγχο της Γερουσίας.  Ενώ ο πρόεδρος Τραμπ αύξησε την ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Γερουσία κατά 4 έδρες.  Να σημειωθεί ότι οι πρόεδροι των τελευταίων 80 ετών πρόσθεσαν ΣΥΝΟΛΙΚΑ μόνο 8 έδρες στη Γερουσία στις πρώτες ενδιάμεσες εκλογές τους ενώ ο Τραμπ από μόνος του 4 έδρες!
Πέρα από την αριθμητική ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η επιτυχία του προέδρου Τραμπ σημειώθηκε ενώ σύσσωμα τα συστημικά ΜΜΕ μιλούσαν για μήνες για το επερχόμενο «γαλάζιο κύμα» που θα έπνιγε τους ρεπουμπλικανούς και τον Τραμπ.  Ο πρόεδρος Τραμπ αψήφησε το φόβητρο του «γαλάζιου κύματος» και ρισκάρισε καθιστώντας το αντικείμενο των εκλογών συνώνυμο με ψήφο εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του -  και βγήκε κερδισμένος. Ακόμα και οι πρωτάρηδες της πολιτικής γνωρίζουν ότι εκείνος από τους αντιπάλους που  καταφέρνει να «ορίσει» το μήνυμα των εκλογών είναι και ο πιθανότερος νικητής.
Βέβαια τον βοήθησαν και οι αντίπαλοί του που έδειξαν «αυτοκτονικές» διαθέσεις. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς την απαράδεκτη στάση των δημοκρατικών γερουσιαστών απέναντι στον δικαστή Brett Cavanaugh;  Υποστήριξαν αβάσιμες κατηγορίες που πλέον αποδεικνύονται τρανταχτά ψέματα και αρνήθηκαν την ψήφο τους σε ένα άριστο δικαστή και ένα υπόδειγμα πολίτη και οικογενειάρχη.  Αποτέλεσμα: Ο λαός καταψήφισε με πάθος τους δημοκρατικούς γερουσιαστές (McCaskill, Heitkamp, Nelson, Donnelly) που εκλέγονται σε πολιτείες όπου επικράτησε ο Τραμπ στις εκλογές του 2016.
Επίσης οι δημοκρατικοί και οι πάμπλουτοι υποστηρικτές τους (Σόρος, Μπλούμπεργκ και λοιποί) είχαν την απολύτως ηλίθια ιδέα να χρηματοδοτήσουν ακτιβιστές που ενεργοποίησαν το περίφημο «καραβάνι» των παράνομων μεταναστών από την κεντρική Αμερική προς τα σύνορα των ΗΠΑ.  Αναρωτιέται κανείς πόσο τυφλωμένοι από την ιδεολογία τους μπορεί να είναι αυτοί οι άνθρωποι!  Γνώριζαν άριστα ότι το θέμα της παράνομης μετανάστευσης ήταν το πρώτο από όσα έφεραν τον Τραμπ στην εξουσία.  Και παρόλα αυτά σερβίρισαν το ζήτημα αυτό στο πιάτο του προέδρου Τραμπ με το «καραβάνι» και του έδωσαν την ευκαιρία να ξεσηκώσει έτσι τη εκλογική του βάση… Όταν κατάλαβαν την ανοησία τους και έδωσαν ξαφνικά εντολή το «καραβάνι» να σταματήσει ήταν πλέον πολύ αργά.  Το κακό είχε γίνει… Το τυφλό πάθος δεν είναι ποτέ καλός σύμβουλος...
Ένα γενικότερο συμπέρασμα από τα παραπάνω σχετίζεται με τις «αυτοκαταστροφικές» τάσεις της αριστερής ιδεολογίας σε κάθε της έκφραση, τόσο ιστορικά όσο και στο παρόν.  Από την πάλαι ποτέ Σοβιετική Ενωση και την τωρινή Βενεζουέλα, από την Αμερική του σοσιαλιστή Ομπάμα στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ, από την αφέλεια των «χίπις» στην καταστροφική ιδεολογία του κρατισμού των επιδοτήσεων, η αριστερή ιδεολογία έχει αυτοκτονικές τάσεις. Γιατί;  Επειδή δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα των ανθρωπίνων κινήτρων και αναγκών.  Ετσι, κάθε φορά που οι τάχατες «ανθρωπιστικές» και «εξισωτικές» ιδέες της εφαρμόζονται έρχονται σε σύγκρουση είτε με τα βασικά ανθρώπινα ένστικτα, αξίες και κίνητρα είτε με τις κοινωνικές ανάγκες. Και γκρεμίζονται ως χάρτινος πύργος…
Ποια λοιπόν είναι τα πρακτικά αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών; Καταρχήν να σημειώσουμε ότι εάν δεν υπήρχαν 40 και πλέον αποχωρήσεις ρεπουμπλικανών βουλευτών οι δημοκρατικοί δεν θα κέρδιζαν την πλειοψηφία. Γιατί;  Επειδή κάθε βουλευτής έχει περίπου 98% πιθανότητες επανεκλογής απλά και μόνο επειδή διαχειρίζεται την εξουσία.  Αυτοί οι 40 αποχωρήσαντες ποιοι ήταν;   Ηταν σχεδόν όλοι τους RINOS (Republicans-In-Name-Only δηλαδή «ψευτορεπουμπικανοί» και όχι καθαρά συντηρητικοί).  Ηταν επίσης αντιπαθούντες τον Τραμπ («never Trumpers”).  Πείστηκαν ανόητα από τα συστημικά ΜΜΕ ότι έρχεται «γαλάζιο κύμα» και αποχώρησαν.  Η άλλη όψη του νομίσματος είναι ότι η αποχώρησή τους μαζί με την προσωπική μάχη που έδωσε ο πρόεδρος Τραμπ στις εκλογές μετατρέπει τώρα το ρεπουμπλικανικό κόμμα σε «κόμμα του Τραμπ»: Κάθε εκλεγμένος βουλευτής και γερουσιαστής οφείλει την εκλογή στον πρόεδρο Τραμπ και επομένως οφείλει να συνεργαστεί στην εφαρμογή της πολιτικής του. Το ρεπουμπλικανικό κόμμα στα επόμενα χρόνια θα είναι απολύτως συσπειρωμένο, χωρίς μεγάλες εσωτερικές αντιδικίες και προπαντός προσηλωμένο στον - πλέον αδιαφιλονίκητο - ηγέτη του τον πρόεδρο.
Με την αύξηση των εδρών του κόμματος στη Γερουσία μπορεί πλέον ο πρόεδρος Τραμπ να προχωρήσει ανενόχλητος στην περαιτέρω ενίσχυση των συντηρητικών στο δικαστικό σώμα.  Αυτή άλλωστε θα είναι και η επιτυχία που θα έχει τις πιο μακροχρόνιες συνέπειες από όλες.  Ηδη προχθές η 85χρονη δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου Ruth Bader Ginsburg έπεσε και έσπασε τρία πλευρά της προκαλώντας ταχυπαλμίες στους δημοκρατικούς, που πλέον ήρθαν αντιμέτωποι με το φάσμα να επιλέξει ο Τραμπ και τρίτο δικαστή… Κάποιοι μάλιστα φανατικοί τηλεφώνησαν στον νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται η δικαστίνα για να προσφέρουν όργανά τους για μεταμόσχευση εάν τυχόν χρειαστούν! Αλλά η επιρροή του προέδρου στο δικαστικό σώμα θα είναι ιδιαίτερα αισθητή και στα ομοσπονδιακά δικαστήρια όπου ήδη έχει διορίσει μεγάλο αριθμό δικαστών…
Τελικά το βασικότερο αποτέλεσμα των εκλογών σχετίζεται με τις επιλογές που έχει μπροστά του το δημοκρατικό κόμμα.  Η μέχρι τώρα ηγέτης στη Βουλή Νάνσι Πελόσι, παρά τις ακρότητές της, απέκλεισε οποιαδήποτε ιδέα για «καταγγελία» (impeachment) του προέδρου Τραμπ ή οποιουδήποτε άλλου.  Αλλά οι εξτρεμιστές νεαρότεροι «Ιακωβίνοι» των δημοκρατικών είναι ασυγκράτητοι και οδηγούν το κόμμα στα άκρα. Εάν πράγματι εκεί καταλήξουν, απλά θα επιβεβαιώσουν τις «αυτοκαταστροφικές» τάσεις τους όπως τις περιγράψαμε παραπάνω.  Η λογική επιβάλλει ότι θα πρέπει να κινηθούν προς τον κεντρώο χώρο για να επεκτείνουν την επιρροή τους -  κατά το περίφημο παράδειγμα του μαέστρου της πολιτικής Μπιλ Κλίντον που χάρι στην κεντρώα στροφή του αναδείχτηκε σε ιδιαίτερα πετυχημένο πρόεδρο παρά τις προσωπικές του ατασθαλίες.  Και για να το καταφέρουν αυτό θα πρέπει να συνεργαστούν με τον πρόεδρο Τραμπ.  Ποια είναι τα πιθανά πεδία συνεργασίας;  Κυρίως κάποιο νομοσχέδιο για την φορολογική ελάφρυνση της μεσαίας τάξης – που θα απαλύνει το πλήγμα που δέχτηκε από τη μείωση του αφορολόγητου ορίου των στεγαστικών τόκων.  Ισως και κάποιο μεγάλο νομοσχέδιο για έργα υποδομών… Εάν όμως συνεργαστούν με τον Τραμπ πιθανόν να χάσουν τόσο γιατί οι ψηφοφόροι που έχασαν από την πρώτη φορολογική μεταρρύθμιση θα μπορούν να επανέλθουν στο στρατόπεδο του Τραμπ.  Και γιατί θα έχουν δώσει στο Πρόεδρο το χρίσμα του «μετριοπαθούς» και του συνεργάσιμου, ενώ τώρα θεωρείται ακραίος…  Εάν πάλι προχωρήσουν σε ακρότητες και σε ανταρτοπόλεμο θα βγούν χαμένοι όπως εξηγήσαμε… 
Σε οποιαδήποτε επιλογή και αν προχωρήσουν οι δημοκρατικοί το πιθανότερο αποτέλεσμα μετά τις ενδιάμεσες εκλογές θα είναι ότι θα στρώσουν τον δρόμο για την επανεκλογή του το 2020, όπως ακριβώς συνέβη και με τους τρεις προκατόχους του Κλίντον, Μπους και Ομπάμα. Αυτά είναι άλλωστε και τα απλά «μαθηματικά» με βάση την ιστορία των αμερικανικών εκλογών.


*Ο Νίκος Σταματάκης (nickstamatakis50@gmail.com) είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος και επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.