...ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ - ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΣ ΥΙΟΘΕΤΟΥΜΕ Η ΟΤΙ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ....

'' ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ''

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣΑποτέλεσμα εικόνας για ΝΕΝΕΚΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣΑποτέλεσμα εικόνας για τσολάκογλουΑποτέλεσμα εικόνας για ΤΣΙΠΡΑΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ
..........................................................................'' ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ''.........................................................................

'' ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ''

Αποτέλεσμα εικόνας για αγνωστοσ στρατιωτησ


ΡΟΗ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018

ΠΟΛΕΜΟΣ ΝΕΥΡΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝ.ΜΕΣΟΓΕΙΟ: Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ


Η παραδοσιακά θρασύδειλη ηγεσία της Τουρκίας πιθανότατα θα εγκαταλείψει την αγορά των ρωσικών S-400 και θα εισέλθει σε συνολικές διαπραγματεύσεις για Κυπριακό και ΑΟΖ. Επιτακτική η ανάγκη εξασφάλισης της συνέχειας της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου.
Του Νίκου Σταματάκη*.....

Η κάθοδος του τουρκικού ερευνητικού σκάφους Μπαρμπαρός για έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο άνοιξε το σκηνικό του τελικού δράματος που παίζεται τα τελευταία χρόνια στην περιοχή και έχει ως αντικείμενο τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Πηγαίνουμε άραγε για πόλεμο, είναι η κρίσιμη ερώτηση… Γνώμη μας είναι ότι κατηγορηματικά όχι.  Αλλωστε ο τούρκος Υπ.Εξ. κ.Τσαβούσογλου δεν άφησε καμία αμφιβολία: «Δεν θέλουμε να τσακωθούμε, επιδιώκουμε μια δίκαιη μοιρασιά», δήλωσε πριν λίγες μέρες. Μόνο που ο όρος «δίκαιη» για τον κάθε Τούρκο χωρά πολύ συζήτηση…
Η τουρκική διπλωματία, γνήσια διάδοχος μιας παράδοσης αιώνων του Βυζαντίου, απεχθάνεται τις πολεμικές συγκρούσεις.  Όπως δείχνει η ιστορία, η Τουρκία δεν εισέρχεται σε πολεμική αναμέτρηση εάν: α) Δεν έχει εξασφαλίσει την ρητή έγκριση τουλάχιστον μιας από τις μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία). β) Δεν έχει απόλυτη στρατιωτική υπεροχή ώστε να είναι μαθηματικά βέβαιο το θετικό αποτέλεσμα γι’ αυτήν.  Καμία από αυτές τις συνθήκες δεν ισχύει στην περίπτωση μας.  Πρώτο, η Ρωσία επιδιώκει σύγχυση και καθυστέρηση στην ανάπτυξη των κοιτασμάτων, αλλά δεν είναι σε θέση να επιβάλλει την πολιτική της διαμέσου της Τουρκίας στις εμπλεκόμενες χώρες. Από την άλλη πλευρά, οι ΗΠΑ δεν έχουν δώσει κανένα «πράσινο φως» στην Αγκυρα και έχουν συμφέροντα που μόνο εν μέρει συμπίπτουν με τα τουρκικά.  Δεύτερο,  οποιαδήποτε στρατιωτική εμπλοκή εμπεριέχει τον υπαρκτό κίνδυνο της τουρκικής συντριβής και ο κ. Ερντογάν, ως καλός παραδοσιακά θρασύδειλος Τούρκος που είναι, έχει απόλυτη επίγνωση των περιστάσεων: η τουρκική αεροπορία έχει αποδεκατιστεί λόγω των εκκαθαρίσεων των αντιπάλων του «Σουλτάνου» και το τουρκικό ναυτικό δεν ήταν ποτέ στις δόξες του.  Εχει μάλιστα απέναντι του μια ισχυρότατη αμυντική συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου- Αιγύπτου που αντιπαρατάσσει όπλα στα οποία η Τουρκία απλά δεν έχει απάντηση: Τα περίφημα ελληνικά αεροσκάφη Mirage 2000, εξοπλισμένα με αντιπλοϊκούς πυραύλους Exocet, τα υπερσύγχρονα ελληνικά υποβρύχια τύπου 214 αλλά και τα αιγυπτιακά ελικοπτεροφόρα Mistral και τις περίφημες φρεγάτες ελέγχου περιοχής Fremm.  Μπροστά στη δύναμη αυτή η Τουρκία μόνο να βρυχάται μπορεί…
Ακόμα χειρότερα για τις τουρκικές επιδιώξεις, στην παραπάνω ελληνο-αιγυπτιακή συμμαχία υπάρχει η ήδη προετοιμασμένη προοπτική εισόδου του Ισραήλ αλλά και της Ιορδανίας, ενώ οι ΗΠΑ και η Γαλλία όχι μόνον απλά «διάκεινται θετικά» αλλά έχουν έμπρακτα δείξει ότι δεν θα αφήσουν τα συμφέροντα των εταιρειών τους (EXXON MOBIL, TOTAL) απροστάτευτα.  Μόλις προχθές οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν τη συμμετοχή τους σε στρατιωτικά γυμνάσια Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου, ενώ η Γαλλία έχει ήδη προχωρήσει σε ενεργό αμυντική συμμαχία με την Κύπρο και ναυτική της δύναμη ναυλοχεί σχεδόν μόνιμα στη Μεγαλόνησο…
Το σκηνικό αυτό αποκλείει οποιαδήποτε περίπτωση πραγματοποίησης των τουρκικών απειλών και αφήνει μόνο ένα σενάριο, αυτό των διαπραγματεύσεων. Η Τουρκία έχει περιέλθει σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση ενόψει των επερχόμενων συνολικών διαπραγματεύσεων και θα είναι δύσκολο να εξέλθει από αυτές χωρίς να υποστεί ήττα σε κάποιο ή σε όλα τα μέτωπα.  Οσο και επιδέξια να είναι η τουρκική διπλωματία, οι αλαζονικές επιδιώξεις του «Σουλτάνου» Ερντογάν έχουν δημιουργήσει τόσους εχθρούς και αδιέξοδα που πολύ δύσκολα θα επιτρέψουν «ελιγμούς» εξόδου… Ποιες λοιπόν είναι οι προϋποθέσεις ευνοϊκής (έστω και μερικά) κατάληξης των όποιων διαπραγματεύσεων για την Τουρκία; Και ποια τα σχετικά σενάρια των εξελίξεων;
Πρώτη προϋπόθεση είναι η εγκατάλειψη της αγοράς του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400, του οποίου η παράδοση προβλέπεται να γίνει εντός του 2019.  Είναι ιδιαίτερα πιθανό ότι το σύστημα αυτό δεν θα παραδοθεί τελικά στην Τουρκία, αλλά η τουρκική διπλωματία θα χρησιμοποιήσει στο έπακρο την επερχόμενη παράδοσή του για να διαπραγματευθεί την επάνοδό της στο «δυτικό μαντρί».  Η Δύση και το ΝΑΤΟ έχουν άλλωστε δηλώσει ρητά σε όλους τους τόνους τις προθέσεις τους να «αφήσουν εκτός» την Τουρκία σε κάθε άλλη περίπτωση.  
Αλλά η εγκατάλειψη των S-400 από μόνη της δεν είναι αρκετή για να ικανοποιήσει τις τουρκικές επιδιώξεις.  Ποιες είναι αυτές οι επιδιώξεις; Είναι δύο λογιών: 1) Η βασικότερη επιδίωξη αφορά την εξασφάλιση ενεργειακών πόρων.  Η Τουρκία έχει ίσως την πιο σημαντική γεωγραφική θέση στον πλανήτη, αλλά έχει ταυτόχρονα ένα από τα φτωχότερα γεωλογικά υπόβαθρα, χωρίς σοβαρά αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.  Χωρίς ενέργεια η Τουρκία δεν θα καταστεί ΠΟΤΕ η μεγάλη δύναμη που φαντάζεται ο Ερντογάν.  2) Η δεύτερη επιδίωξη της Τουρκίας, εξίσου σημαντική είναι στρατηγική και αφορά την διακοπή της συνέχειας του Ελληνισμού (Ελλάδας-Κύπρου) με την αυθαίρετη ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας και την χάραξη κοινών ορίων ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου.  
Η τουρκική διπλωματία πολύ σύντομα θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να κάνει πολύ δύσκολες επιλογές.  Εάν μεν εγκαταλείψει την αγορά των S-400 θα έχει να αντιμετωπίσει τις ρωσικές αντιδράσεις στη Συρία.  Ποιες θα είναι αυτές; Πιθανότατα η ενίσχυση των κουρδικών θέσεων με εξαναγκασμό της Τουρκίας να αποχωρήσει από τις «ζώνες ασφαλείας» που έχει τώρα δημιουργήσει εντός του συριακού εδάφους.  Σε δεύτερη φάση, εφόσον οι ΗΠΑ προχωρήσουν σε συνολικές διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία (πολύ πιθανό μετά την επερχόμενη νέα νίκη του Προέδρου Τραμπ στις εκλογές του Νοεμβρίου), η Τουρκία διακινδυνεύει την δημιουργία του διαδρόμου προς τη Μεσόγειο για την κουρδική αυτόνομη περιοχή της Συρίας, που είναι πιθανό να περάσει και από τουρκικό έδαφος!  Ούτε η Ρωσία αλλά ούτε οι ΗΠΑ βλέπουν με καλό μάτι την ενδυνάμωση της ισλαμιστικής Τουρκίας και το «ξήλωμά» της θα αρχίσει από την Συρία…  
Είναι πιθανόν τελικά ο Ερντογάν αναγκαστεί να καταπιεί την εγκατάλειψη των S-400, όπως κατάπιε και την απελευθέρωση του πάστορα Μπράνσον… Εάν το αποφασίσει, τότε ασφαλώς θα επιδιώξει να το ανταλλάξει με σοβαρό μερίδιο στο ενεργειακό παιχνίδι της Αν.Μεσογείου.  Εκεί υπάρχουν οι προϋποθέσεις να «παίξει μπάλα» με τη Δύση, αλλά υπάρχουν όμως και σοβαρά όρια.  Τα όρια αυτά έχουν τεθεί πρώτα από την έλλειψη αξιοπιστίας, που είναι το θεμέλιο των διεθνών σχέσεων.  Η εμπιστοσύνη στην Τουρκία έχει χαθεί στα δυτικά κέντρα αποφάσεων και ειδικά στην Ουάσιγκτον και επομένως τα όρια των παραχωρήσεων που είναι διατεθειμένες οι ΗΠΑ να κάνουν είναι στενά.  Ναι, σαφώς οι ΗΠΑ θέλουν την Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο.  Και ασφαλώς θέλουν την ενεργειακή απεξάρτηση της Τουρκίας από τη Ρωσία.  Αλλά μόνο έως ένα σημείο μπορούν να κάνουν παραχωρήσεις. Τα όρια των παραχωρήσεων στενεύουν ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι όχι μόνο η Ελλάδα και η Κύπρος αλλά ακόμα περισσότερο το Ισραήλ και η Αίγυπτος σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελαν να δούν υπέρμετρη τουρκική επέκταση στην Αν.Μεσόγειο.  Η τουρκική ενίσχυση στη Χαμάς αποτελεί «κόκκινο πανί» για το Ισραήλ και ο Αιγύπτιος πρόεδρος στρατηγός Σίσι είναι ορκισμένος εχθρός του Ερντογάν λόγω της συμμαχίας του τελευταίου με τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους»…
Η πιο σημαντική δήλωση των τελευταίων ημερών είναι σαφώς εκείνη του Κυπρίου υπουργού Εξωτερικών, ενός σοβαρού και καταρτισμένου πολιτικού και εξαίρετου πατριώτη. «Καλούμε την Τουρκία σε διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό των ορίων της ΑΟΖ μας με βάση τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου», δήλωσε ο Νίκος Χριστοδουλίδης και με την κίνηση αυτή έδωσε το στίγμα των προσεχών εξελίξεων.  Παράλληλα πληθαίνουν οι συζητήσεις για λύση «χαλαρής συνομοσπονδίας» στην Κύπρο.  Αυτό που διαφαίνεται ως χαλαρή συνομοσπονδία είναι προφανές ότι θα είναι περίπου ένα «βελούδινο διαζύγιο», μια λύση δύο ξεχωριστών κρατών.  Κάτι τέτοιο θα ήταν συζητήσιμο για τον Ελληνισμό με δύο προϋποθέσεις: 1) Ότι η οποιαδήποτε λύση θα απέκλειε την οποιαδήποτε ενεργό επιρροή της Τουρκίας επί του συνόλου της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της «μοιρασιάς» (κατά το πρότυπο της «μοιρασιάς του… Καραγκιόζη») των υδρογονανθράκων. 2) Ότι δεν θα διακοπτόταν ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ η συνέχεια του Ελληνισμού.
Τι σημαίνει αυτό το τελευταίο; Σημαίνει πρακτικά ότι στο γεωγραφικό χώρο μεταξύ Ρόδου-Καστελορίζου-Κύπρου μπορεί να δοθεί μεγαλύτερη επήρεια στην Τουρκία κατά τη χάραξη της ΑΟΖ, αφού όμως πρώτα η Τουρκία δεχτεί την χάραξη ενός διαδρόμου πλάτους 20-25 μιλίων που θα συνδέει την ΑΟΖ της Ελλάδας με την ΑΟΖ της Κύπρου.  Αλλωστε είναι γνωστό ότι η νομολογία των διεθνών δικαστηρίων έχει ήδη εκφραστεί θετικά για το ενδεχόμενο αυτό δίνοντας μεγαλύτερη επήρεια ΑΟΖ σε παρακείμενο ηπειρωτικό όγκο απέναντι σε μικρά νησιά.  Εκτός των άλλων μια τέτοια διευθέτηση εξασφαλίζει και τα συμφέροντα όλων των διεθνών δυνάμεων και ειδικά των χωρών της περιοχής όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν θέλουν της Τουρκία στα σύνορά τους..  Η Αίγυπτος μάλιστα έχει ήδη ρητά δηλώσει ότι δεν έχει κοινά σύνορα με την Τουρκία.  Αλλά στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε σύντομα – οι εξελίξεις άλλωστε προς τα εκεί πορεύονται. 

Νέα Υόρκη, 19 Οκτωβρίου 2018     

  
      nickstamatakis50@gmail.com