...ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ - ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΣ ΥΙΟΘΕΤΟΥΜΕ Η ΟΤΙ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ....

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ

ΔΕΝ ΣΑΣ ΞΕΧΝΑΜΕ....

Πηγή:

ΡΟΗ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Προ-Ίμια 2018! Γιατί η ελληνοτουρκική κρίση θυμίζει τον “Πόλεμο των Έξι Ημερών”;..

Ο Μαρκ Τουαίην είχε πει ότι « η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται , κάνει ,όμως ομοιοκαταληξία». Αυτό ,μαζί με άλλα παρεμφερή διδάγματα από τη ζωή των λαών, αν είχε μελετήσει ο Ερντογάν και οι πασάδες της γείτονος δεν θα κινδύνευαν να έχουν …
ομοιοκαταληξία με άλλους ηγέτες που υπερέβαλαν σε απειλές εναντίον γειτονικών λαών και είχαν άδοξο τέλος.
Παράδειγμα ο πρόεδρος της Αιγύπτου Γκαμάλ Νάσερ και οι άλλοι Άραβες ηγέτες που επί ένα εξάμηνο πριν από τον λεγόμενο πόλεμο των έξι ημερών το 1967 απειλούσαν με ολοκληρωτική καταστροφή το Ισραήλ.Χρειάστηκαν μόλις έξι μέρες για να συμβεί το αντίθετο. Πανωλεθρία. Το Ισραήλ που είχε αφήσει αναπάντητες τις ύβρεις και τις απειλές , μίλησε με το δικό του τρόπο μόλις έκρινε ότι είχε φτάσει η ώρα. Αντιγράφω από την Βικιπαίδεια:
« Στις 5 Ιουνίου 1967 στις 07:45 ώρα Ισραήλ, ήχησαν οι σειρήνες της πολιτικής άμυνας σ’ όλο το Ισραήλ, και ταυτόχρονα η ισραηλινή πολεμική αεροπορία εξαπέλυσε την επιχείρηση Moked (Εστία), μία γενική επίθεση εναντίον αιγυπτιακών, ιορδανικών και συριακών αεροδρομίων και της ιρακινής βάσης της Χαμπανίγια. Ήταν το προοίμιο ενός γενικότερου στρατιωτικού θριάμβου του Ισραήλ, που έμεινε στην ιστορία ως “Πόλεμος των Έξι Ημερών”.

Τα ισραηλινά αεροσκάφη, τα γαλλικής κατασκευής Μιράζ ΙΙΙ και Μιστέρ, ήταν οπλισμένα με κατευθυνόμενες βόμβες, οι οποίες προκάλεσαν πραγματική καταστροφή στα παρατεταγμένα στις πίστες αραβικά αεροσκάφη, ενώ ο αιφνιδιασμός ήταν ακόμη μεγαλύτερος σε ό,τι αφορά την Αίγυπτο, καθώς οι Ισραηλινοί πιλότοι, διαγράφοντας ευρύ κύκλο σε χαμηλό ύψος υπεράνω της Μεσογείου επιτέθηκαν εκ δυσμών χωρίς οι σχηματισμοί τους να γίνουν αντιληπτοί από τα αιγυπτιακά ραντάρ »

Ήταν η απάντηση για ό,τι προηγήθηκε.

Όταν στις 30 Μαίου 1967 ,δηλαδή ούτε μία εβδομάδα πριν από την έναρξη του πολέμου η Αίγυπτος υπέγραψε αμυντική συμφωνία με την Ιορδανία, παρά την εχθρότητα μεταξύ Νάσερ και βασιλιά Χουσείν, ο Αιγύπτιος πρόεδρος διεκήρυξε πως όλες οι μεταξύ τους διαφορές σβήστηκαν σε ένα λεπτό καθώς, όπως τόνισε «ο βασικός μας στόχος θα είναι η καταστροφή του Ισραήλ. Ο Αραβικός λαός θέλει να πολεμήσει».

(Τι θυμίζει, τι θυμίζει ; Μήπως την απειλή Ερντογάν «θα καταστρέψουμε τους εχθρούς μας όπως κάναμε με τους Έλληνες το 1922» Ή την άλλη δήλωση του ότι «Οι μαγκιές τους, είναι μέχρι να δουν τα καράβια του στρατού μας και τα αεροσκάφη μας»)

Λίγες μέρες νωρίτερα ,στις 26 Μαίου σε ομιλία του σε Άραβες συνδικαλιστές , ο Νάσερ ανακοίνωνε: «Αν το Ισραήλ μπει σε επίθεση εναντίον της Συρίας ή της Αιγύπτου, η μάχη εναντίον του Ισραήλ θα είναι γενική και δεν θα περιοριστεί σ’ ένα σημείο στα Συριακά ή τα Αιγυπτιακά σύνορα. Η μάχη θα είναι γενική και ο βασικός μας στόχος θα είναι να καταστρέψουμε το Ισραήλ».

(Τι θυμίζει τι θυμίζει; Μήπως την απειλή του Μπιναλί Γιλντιρίμ ότι «Δεν θα ανεχτούμε ποτέ κύκλους που παραβιάζουν την κυριαρχία μας στη Μεσόγειο και το Αιγαίο. Όσοι κάνουν ζωή κουρσάρων στα νερά του Αιγαίου, ας μην ξεχνούν την 9η Σεπτεμβρίου του 1922 ». (καταστροφή της Σμύρνης).

Στο ίδιο πνεύμα και οι μεγαλοστομίες των συμμάχων του προέδρου Νάσερ.

Τον Μάιο του 1967, ο Hafez al-Assad, αργότερα Υπουργός Άμυνας της Συρίας διακήρυξε: «Οι δυνάμεις μας είναι τώρα απολύτως έτοιμες όχι μόνο ν’ αποκρούσουν την επιθετικότητα, αλλά ν’ αρχίσουν την ίδια την πράξη της απελευθέρωσης, και ν’ ανατινάξουν την Σιωνιστική παρουσία από την Αραβική πατρίδα. Ο συριακός στρατός, με το δάκτυλο στην σκανδάλη, είναι ενωμένος… Εγώ, ως στρατιωτικός, πιστεύω πως έχει έρθει η ώρα να μπούμε σε μια μάχη εκμηδένισης (του Ισραήλ)»

(Τι θυμίζει; Μήπως τον αρχηγό της τουρκικής αντιπολίτευσης και πρόεδρο του CHP, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, που σχολιάζοντας δηλώσεις του Πάνου Καμμένου για τα νησιά του Αιγαίου, δήλωσε πως «είναι γνωστό ότι η Ελλάδα κατέλαβε τα νησιά με 5.000 στρατιώτες της, σε 13 διαφορετικές περιοχές. Όταν γίνει κυβέρνηση το CHP, θα φύγουν όπως ήρθαν».)

Στο τέλος Μαΐου 1967, οι Ιορδανικές δυνάμεις τέθηκαν υπό τις διαταγές ενός Αιγυπτίου στρατηγού, του Αμπντούλ Munim Riad. Την ίδια μέρα, ο Νάσερ διακήρυξε: «Οι στρατιές της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, της Συρίας και του Λιβάνου βρίσκονται σε ετοιμότητα στα σύνορα του Ισραήλ… για ν’ αντιμετωπίσουν την πρόκληση, ενώ βρίσκονται πίσω μας οι στρατιές του Ιράκ, της Αλγερίας, του Κουβέιτ, του Σουδάν και όλου του Αραβικού έθνους. Αυτή η πράξη θα καταπλήξει τον κόσμο. Σήμερα θα ξέρουν πως οι Άραβες είναι έτοιμοι για μάχη, η κρίσιμη ώρα έχει φτάσει. Φτάσαμε στο στάδιο της σοβαρής πράξης και όχι των περισσότερων διακηρύξεων».

(Τον αντέγραψε ο σύμβουλος του Ερντογάν Γιγίτ Μπουλούτ : «Η Αθήνα θα νιώσει την οργή της Τουρκίας, χειρότερη από αυτή στην Αφρίν. Θα σπάσουμε τα χέρια και τα πόδια αξιωματούχων, του πρωθυπουργού ή όποιου υπουργού τολμήσει να ανέβει στα Ίμια στο Αιγαίο».

Και ο ακροδεξιός Νεβλέτ Μπαχτσελί : «Ο βυθός της θάλασσας είναι γεμάτος από τους παππούδες όσων μιλούν με τέτοια κενά λόγια».)

Η απάντηση στις αραβικές απειλές δόθηκε στο πεδίο της μάχης .

Μιλώντας τρεις εβδομάδες μετά το τέλος του πολέμου, ενώ δεχόταν τιμητικό δίπλωμα από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο, ο Γιτζάκ Ράμπιν έδωσε την δική του εξήγηση για την επιτυχία του Ισραήλ:

«Οι αεροπόροι μας, που χτύπησαν τα αεροπλάνα των εχθρών μας με τόση ακρίβεια όση κανένας άλλος στον κόσμο καταλαβαίνουν πως έγινε και ο κόσμος ζητά τεχνολογικές επεξηγήσεις ή μυστικά όπλα· οι ένοπλες δυνάμεις μας που νίκησαν τον εχθρό ακόμα και όταν ο εξοπλισμός τους ήταν κατώτερος απ’ αυτόν· οι στρατιώτες μας σ’ όλους τους άλλους κλάδους… που κατέβαλαν τους εχθρούς μας παντού, παρά τους ανώτερους αριθμούς και τις οχυρώσεις των τελευταίων – όλα αυτά απέδειξαν όχι μόνο κρύο αίμα και κουράγιο στη μάχη αλλά… μια κατανόηση πως όχι μόνο η προσωπική τους στάση εναντίον των μεγαλύτερων κινδύνων θα έφερνε την νίκη για την χώρα τους και για τις οικογένειες τους, αλλά πως αν η νίκη δεν ήταν δική τους το εναλλακτικό ενδεχόμενο ήταν η εκμηδένιση».
Ο πρόεδρος Ερντογάν συνηθίζει να λέει πως όσοι δεν μαθαίνουν από την ιστορία , θα την ξαναζήσουν. Να το θυμηθεί όταν και εάν έρθει η ώρα…
Του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΝΙΜΑ

από το Timelink.gr