...ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ - ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΣ ΥΙΟΘΕΤΟΥΜΕ Η ΟΤΙ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ....

ΡΟΗ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Οι Σατανικοί Ψαλμοί του Δαυίδ (Μέρος 1ο)

Οι Σατανικοί Ψαλμοί του Δαυίδ (Μέρος 1ο)
Οι ψαλμοί του βασιλέως Δαυίδ, ένα εκ των 49 βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης, θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι της χριστιανικής διδασκαλίας
και του τελετουργικού μέσα στο οποίο είναι διάσπαρτοι, είτε ολόκληροι, είτε μέρος αυτών....


Η ωφέλεια τους αναγνωρίζεται από πολλούς πατέρες της Εκκλησίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε την άποψη κάποιων εξ' αυτών για τους ψαλμούς:


Μέγας Βασίλειος: "Ο ψαλμός αποκοιμίζει την αγριότητα της ψυχής...είναι γαλήνη των ψυχών μας, μάς δίνει ωσάν ένα βραβείον την ειρήνην με το να καθησυχάζει την ταραχήν και τα κύματα των λογισμών μας. Διότι καταπραϋνει τον θυμόν της ψυχής και χαλιναγωγεί την προς την ακολασία κλίσιν του ανθρώπου...ο ψαλμός είναι συμβοηθός της φιλίας, ένωσις των χωρισμένων, μέσον προς συμφιλίωσιν των εχθρευομένων. Μας δίδει και το μέγιστον από όλα τα αγαθά, μας δίδει την αγάπην. Διώκει τους δαίμονας και προσκαλεί την βοήθεια των αγγέλων. Είναι όπλον εναντίον των νυκτερινών φόβων μας και ανάπαυσις από τους ημερινούς κόπους¨.


Γέροντας Παϊσιος: "Βλέπετε το ψαλτήρι που είναι γραμμένο με θείο φωτισμό, τι βαθειά νοήματα έχει! Μάζεψε, αν θέλεις, όλους τους θεολόγους, όλους τους φιλολόγους, και θα δης ότι ένα ψαλμό με τέτοιο βάθος δεν μπορούν να φτιάξουν! Ενώ ο Δαυίδ ήταν αγράμματος, αλλά βλέπεις καθαρά πως τον οδηγούσε τον πνεύμα του Θέου".

 Γέροντας Πορφύριος: "Έχουν δύναμη οι ψαλμοί, πολύ μεγάλη δύναμη, γιατί γράφτηκαν με πολλά δάκρυα και πολλή ταπείνωση. Τέτοια ταπείνωση που ο ίδιος ο Θεός είπε:"Βρήκα ανάπαυση μόνο στην καρδιά του Δαυίδ".


Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι έτσι. Θα πουν τώρα οι περισσότεροι που διαβάζουν αυτές τις γραμμές: "ποιός νομίζεις ότι είσαι, αρθρογράφε, που τολμάς και αμφισβητείς τα λεγόμενα αυτών των αγίων ανθρώπων" !; Και τους απαντώ ότι είμαι απλά ένας που διάβασε τους 150 ψαλμούς του Δαυίδ και δεν αισθάνθηκε τίποτε το πνευματικό κατά την ανάγνωση τους. Κάποιοι ψαλμοί είναι πιο ήπιοι στα νοήματα τους, γι' αυτό και χρησιμοποιούνται στο τυπικό της Εκκλησίας, σε σχέση με άλλους, όπου διαβάζουμε ακραία πράγματα. Πιστέψτε με, δεν υπάρχει τίποτα ψυχωφέλιμο στους ψαλμούς και με αυτό θα ασχοληθώ σε αυτήν τη σειρά άρθρων. Σε αυτό το πρώτο μέρος θα επικεντρωθώ σε εκείνους τους ψαλμούς στους οποίους φαίνεται το μένος και η οργή του θεού των Εβραίων (Γιαχβέ) και το μίσος του για τους εχθρούς/αμαρτωλούς. Ξεκινάω λοιπόν:

 Ψαλ. 2,11   δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν φόβῳ καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρόμῳ.

Ψαλ. 2,11       Υπηρετήσατε τον Κυριον με φόβον, και χαρείτε με τρόμο.

 Σχόλιο: Βλέπουμε εδώ το σκεπτικό σύμφωνα με το οποίο υπηρετείς το θείο με τρόμο, φοβούμενος τις συνέπειες τυχόν ανυπακοής απέναντι του. Φτιάχνουμε λοιπόν την εικόνα ενός θεού που κερδίζει την υποταγή των οπαδών του από συμφέρον μόνο και όχι πίστη αληθινή και εθελούσια. Το θέμα όμως είναι, να βαδίζεις το φωτεινό μονοπάτι, όχι απλά επειδή φοβάσαι το σκοτάδι, αλλά διότι προτιμάς την νοοτροπία του φωτός.


Ψαλ. 5,6   οὐδὲ διαμενοῦσι παράνομοι κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου. ἐμίσησας πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν·

Ψαλ. 5,6      Ούτε είναι δυνατόν να σταθούν εμπρός εις τα μάτια σου αυτοί που καταπατούν τον Νομον σου. Συ εμίσησες όλους εκείνους, οι οποίοι έχουν ως έργον των να πράττουν την ανομίαν.

Ψαλ. 5,7    ἀπολεῖς πάντας τοὺς λαλοῦντας τὸ ψεῦδος. ἄνδρα αἱμάτων καὶ δόλιον βδελύσσεται Κύριος.

Ψαλ. 5,7       θα εξολοθρεύσης, Κυριε, όλους εκείνους, οι οποίοι λέγουν ψεύδη. Τον αιμοχαρή άνθρωπον, όπως επίσης και τον δόλιον, τους αποστρέφεται μετά βδελυγμίας ο Κυριος.

 Σχόλιο: Ο Θεός λοιπόν, σύμφωνα με τους "θεόπνευστους" ψαλμούς, μισεί τους αμαρτωλούς και θεωρεί βδελύγματα τους ψεύτες, τους δολοφόνους και τους πονηρούς, γι' αυτό και τους εξολοθρεύει. Μπορείτε εσείς να φανταστείτε τον Χριστό, την απόλυτη έκφραση της αγάπης, της φιλευσπλαχνίας και του ελέους, να μισεί τους αμαρτωλούς για τους οποίους σταυρώθηκε;;; Προσωπικά, ούτε κατά διάνοια. Κάποιοι έχουν αντίθετη άποψη παρ' όλα αυτά......

 Ψαλ. 33,17   πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακὰ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.

Ψαλ. 33,17       Αντιθέτως, το πρόσωπον του Κυρίου έχει στραφή εναντίον των πονηρών ανθρώπων, δια να τους εξολοθρεύση από την γην και να σβήση την ανάμνησίν των.

  Σχόλιο: Ο Θεός λοιπόν παρουσιάζεται τόσο μοχθηρός που εξολοθρεύει τους αμαρτωλούς σε σημείο να χάνεται και η ανάμνηση τους.


Ψαλ. 51,7   διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς καθέλοι σε εἰς τέλος· ἐκτίλαι σε καὶ μεταναστεύσαι σε ἀπὸ σκηνώματός σου καὶ τὸ ῥίζωμά σου ἐκ γῆς ζώντων. 
Ψαλ. 51,7       Δια τούτο ο Θεός θα σε κατακρημνίση, θα σε ξερριζώση εντελώς. Θα σε εκδιώξη και θα σε εξορίση από την πατρίδα σου, και αυτάς ακόμη τας ρίζας των απογόνων σου θα εξαφανίση εκ μέσου των ζώντων.

 Σχόλιο: Δεν την γλιτώνουν ούτε οι απόγονοι! Τιμωρούνται και αυτοί για τις αμαρτίες των προπατόρων τους!


Ψαλ. 54,22   διεμερίσθησαν ἀπὸ ὀργῆς τοῦ προσώπου αὐτοῦ.......

Ψαλ. 54,22     Διεμελίσθησαν και εξεσχίσθησαν εις κομμάτια από την οργή του προσώπου του Κυρίου....

 Σχόλιο:  Είναι τραγελαφικό ότι κάποιοι συμπεριλαμβάνουν στην προσευχή τους λόγια όπως αυτά, περί διαμελισμού των "αμαρτωλών" ανθρώπων.


Ψαλ. 67,22    πλὴν ὁ Θεὸς συνθλάσει κεφαλὰς ἐχθρῶν αὐτοῦ, κορυφὴν τριχὸς διαπορευομένων ἐν πλημμελείαις αὐτῶν.

Ψαλ. 67,22       Αλλά ο Θεός θα συντρίψη τας κεφαλάς των εχθρών του, τας στολισμένας με πλουσίαν υπερήφανον κόμην που περιφέρονται μέσα εις τας αμαρτίας των.

Ψαλ. 67,23    εἶπε Κύριος· ἐκ Βασὰν ἐπιστρέψω, ἐπιστρέψω ἐν βυθοῖς θαλάσσης.

Ψαλ. 67,23       Είπεν ο Κυριος· Θα επαναφέρω τους εχθρούς από το όρος Βασάν,  θα τους ανασύρω από τους βυθούς της θαλάσσης.

Ψαλ. 67,24    ὅπως ἂν βαφῇ ὁ πούς σου ἐν αἵματι, ἡ γλῶσσα τῶν κυνῶν σου ἐξ ἐχθρῶν παρ᾿ αὐτοῦ.

Ψαλ. 67,24       δια να σφαγούν και να ρεύση τόσον άφθονον το αίμα των, ώστε εις αυτό να βαφούν, ω Ισραηλίται, οι πόδες σας, και αι γλώσσαι των σκυλιών σας να βαφούν και αυταί στο αίμα των εχθρών σας.

 Σχόλιο: Οι γλαφυρές περιγραφές αιματοκυλίσματος και βίας συνεχίζονται. Ο ψαλμός αναφέρεται στην σφαγή των εχθρών των Ισραηλιτών, ωστόσο κάποιοι καταφέρνουν και διακρίνουν μια πνευματικότητα μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό. Είναι ειρωνικό, πώς ο Μέγας Βασίλειος παρουσίαζε τους ψαλμούς σαν συμβοηθούς της φιλίας και μέσο συμφιλίωσης των εχθρευομένων, αφ' ης στιγμής μόνο κακία, μίσος και αποτροπιασμός εκπορεύεται από τον Δαυίδ, στο έργο του για τους εχθρούς του Ισραήλ.


Ψαλ. 79,5   Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἕως πότε ὀργίζῃ ἐπὶ τὴν προσευχὴν τῶν δούλων σου;

Ψαλ. 79,5        Κυριε και Θεέ των δυνάμεων, έως πότε θα οργίζεσαι εναντίον δε και αυτής της προσευχής των δούλων σου;

 Σχόλιο: Ο θεός των Εβραίων, που μας τον παρουσιάζουν και σαν δικό μας Θεό, στρέφεται αυτή τη φορά εναντίον των πιστών του, των οποίων μέχρι και η προσευχή, του προκαλεί οργή. Είναι δυνατόν ο  πραγματικός Θεός να οργίζεται με το μόνο μέσο που έχουμε για να επικοινωνούμε μαζί Του και να Τον θυμόμαστε όπως μας ζήτησε;;;


Ψαλ. 109,5    Κύριος ἐκ δεξιῶν σου συνέθλασεν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς αὐτοῦ βασιλεῖς·

Ψαλ. 109,5       Ο Κυριος, εκ δεξιών σου, θα συντρίψη κατά την ημέραν της οργής του τους βασιλείς της γης,

Ψαλ. 109,6    κρινεῖ ἐν τοῖς ἔθνεσι, πληρώσει πτώματα, συνθλάσει κεφαλὰς ἐπὶ γῆς πολλῶν.

Ψαλ. 109,6       Θα κρίνη όλα τα έθνη, θα γεμίση με πτώματα την οικουμένην, θα συντρίψη τας κεφαλάς πολλών.

 Σχόλιο: Κάτι δεν "κολλάει" εδώ....εγώ ήξερα ότι ο Χριστός είπε:  «ου γαρ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ' ίνα σώσω τον κόσμον» (Ιωάν. ιβ'47),
Φυσικά μόνο για πνευματική σωτηρία δεν διαβάζουμε στο παραπάνω απόσπασμα, αλλά για θάνατο που επέρχεται από κάποιον ο οποίος ομοιάζει περισσότερο με έναν βάναυσο και αιμοδιψή πολέμαρχο, παρά με έναν απαθή και άμεμπτο θεό.


Ψαλ. 128,4   Κύριος δίκαιος συνέκοψεν αὐχένας ἁμαρτωλῶν.

Ψαλ. 128,4      Αλλ' ο δίκαιος Κυριος κατέκοψε τους αυχένας των αμαρτωλών.

Ψαλ. 128,5   αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω πάντες οἱ μισοῦντες Σιών.

Ψαλ. 128,5      Ας κατεντροπιασθούν και ας στραφούν εντροπιασμένοι προς τα οπίσω όλοι εκείνοι, οι οποίοι μισούν την αγίαν Σιών, την Ιερουσαλήμ.

 Σχόλιο: Να ξέρετε, είμαστε πολύ τυχεροί που ο Χριστός δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με τον μισητό και αιμοβόρο Γιαχβέ-Σατανά και μπορούμε, όντας αμαρτωλοί, να διαβάζουμε τις γραμμές αυτές με τα κεφάλια μας στην θέση τους. Πάντως η εμμονή και η επιθυμία για καταστροφή των εχθρών της Σιών είναι εμφανής στους ψαλμούς. Λογικό, αφού ο Σαμαέλ φροντίζει για τα δικά του πνευματικά παιδιά και εκτελεστές του θελήματός του.


Αυτά είναι κάποια από τα χωρία των ψαλμών (δεν είναι εφικτό να τα παραθέσω όλα), όπου γίνεται λόγος για την απύθμενη οργή του Γιαλνταμπαώθ εναντίον των εχθρών/αμαρτωλών.

Ελπίζω να αποκτήσατε μία πρώτη ιδέα για το πνεύμα στο οποίο κινούνται οι ψαλμοί του Δαυίδ. 'Επεται και συνέχεια......


Ajax Dragonkiller