...ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ - ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΣ ΥΙΟΘΕΤΟΥΜΕ Η ΟΤΙ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ....

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ. . . . . .

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ....

ΡΟΗ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Δείτε γιατί είναι εγκληματικές και ανυπόστατες όλες οι συμφωνίες τους και γιατί θα μπουν φυλακή όλοι μαζί !

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2016, τρεις συμπολίτες μας κατέθεσαν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κατερίνης, μήνυση για εσχάτη προδοσία κατά όσων άσκησαν νομοθετική και εκτελεστική εξουσία...
από 4 Οκτωβρίου 2009 και έπειτα, Ζήτησαν την αποκατάσταση του Πολιτεύματος και έως τότε Δήλωσαν ανυπακοή και στάση πληρωμών προς το δημόσιο και τους συνεργαζόμενους οργανισμούς. Οι μηνυτές κατήγγειλαν κυρίως α) την παραχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας της χώρας με σκοπό την σύναψη ενός δανείου μαμούθ προς όφελος των τραπεζών, β) την επιβολή στον λαό δυσβάσταχτων μέτρων λιτότητας καθώς και την παραχώρηση περιουσιακών δικαιωμάτων της χώρας με σκοπό την σύναψη του δανείου γ) την εξαπάτηση του λαού και δ) την συγκάλυψη / συμμετοχή σε αυτά τα εγκλήματα, των προέδρων δημοκρατίας, πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών και άλλων προσώπων που άσκησαν και ασκούν νομοθετική και εκτελεστική εξουσία από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 έως τώρα. Δείτε την μήνυση εδώ.

Σήμερα 22 Μαΐου 2017, στα πλαίσια της προκαταρκτικής εξέτασης, οι μηνυτές κατέθεσαν το ακόλουθο συμπληρωματικό / διευκρινιστικό της μήνυσης τους υπόμνημα:

ΥΠΟΜΝΗΜΑ/Κατάθεση
Στην από 13 Σεπτεμβρίου 2016 μηνυτήρια αναφορά Γ16|447 με θέμα:

1)  ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΟΥ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ, ΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ) ΑΠΟ ΤΙΣ 4/10/2009 ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΚΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥΣ

2) ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ

3) ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΚΑΙ Η ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ, ΥΠΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΣΕ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ.

Κύριε εισαγγελέα / Κύριε ανακριτή

Με το παρόν υπόμνημα αποδεικνύουμε περαιτέρω τους ισχυρισμούς τους οποίους προβάλαμε με τη μήνυσή μας και διευκρινίζουμε τα ακόλουθα:

Όπως αναφέραμε,

Στις 4/10/2009 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές και ανέλαβε την πρωθυπουργία ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος παρακούοντας την εντολή του Ελληνικού λαού και καταπατώντας το σύνταγμα, επέτρεψε να:

α) παραχωρηθεί η Εθνική κυριαρχία της χώρας μας με την υπογραφή της διακρατικής δανειακής σύμβασης η οποία υπογράφηκε από τον τότε υπουργό οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, στις 8/5/2010, που καθιστά την χώρα μου υπό κατοχή ΚΑΙ

β) να επιβληθούν στον λαό δυσβάσταχτα μέτρα λιτότητας τα οποία ο ίδιος υπουργός οικονομικών συμφώνησε με τους δανειστές στις 3/5/2010 όταν υπέγραψε το «Μνημόνιο Συνεννόησης» της Ελληνικής Δημοκρατίας με κράτη της ευρωζώνης και έπειτα του ΔΝΤ.

Από τότε και έως τώρα, η κρατική εξουσία συνέχισε την ίδια τακτική/πολιτική, με καταστροφικά αποτελέσματα για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Συγκεκριμένα:

Στις 4 Οκτωβρίου 2009 διεξάχθηκαν εθνικές βουλευτικές εκλογές και νικητής τότε ήταν το ΠΑΣΟΚ, το οποίο κατέλαβε την πλειοψηφία των βουλευτικών εδρών και κατ΄ επέκταση τη διακυβέρνηση της χώρας.

Η λαϊκή εντολή διακυβέρνησης που έλαβε διά των εκλογών, ήταν να εκτελέσει τις προεκλογικές δεσμεύσεις του, δηλαδή να προστατεύει την χώρα από την διεθνή κρίση, να προστατεύει το κύρος και την αξιοπιστία της, να λύσει τα χρόνια προβλήματα, να νοικοκυρέψει το κράτος, να επανεκκινήσει την οικονομία αξιοποιώντας τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας (διότι όπως έλεγε ο αρχηγός του, η Ελλάδα είναι μια χώρα αστείρευτων δυνατοτήτων, η οικονομία μπορεί να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης και να παράγει νέο πλούτο που θα μοιράζεται δίκαια), να φτιάξει ένα δίκαιο και σταθερό φορολογικό πλαίσιο, να μην φορτώσει την χώρα με τεράστια ποσά νέου χρέους, να καταπολεμήσει την φοροδιαφυγή, την διαφθορά και τη σπατάλη και να φτιάξει ένα κοινωνικό κράτος που παρέχει υπηρεσίες ποιότητας στον πολίτη και διασφαλίζει τα δικαιώματά του.

Αυτή τη πολιτική έθεσε σε λαϊκή ετυμηγορία το ΠΑΣΟΚ και για την άσκηση αυτής της πολιτικής έλαβε λαϊκή εντολή.

Μετά από εφτά μήνες διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ όμως, κατά τους οποίους δεν είχαν εφαρμοσθεί οι πολιτικές που είχε επικυρώσει το εκλογικό σώμα, ο υπουργός οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, ζήτησε εγγράφως βοήθεια από ξένα κράτη και διεθνής οργανισμούς, για το καθορισμό μιας νέας οικονομικής (και όχι μόνο) πολιτικής, η οποία να οδηγήσει την χώρα στην έξοδο από το αδιέξοδο που φερόταν ότι είχε τότε βρεθεί. Πράττοντας έτσι ο υπουργός, ο οποίος ως μέλος της εκτελεστικής εξουσίας είχε μόνο το δικαίωμα να εφαρμόσει τις υπάρχουσες αποφάσεις της βουλής που είχαν γίνει νόμος του κράτους, έλαβε μια απίστευτη πρωτοβουλία: Εμμέσως πλην σαφώς δήλωσε προς πάσα κατεύθυνση ότι η Ελληνική Δημοκρατία είναι μια χώρα ανίκανη να κανονίσει τα του οίκου της και η οποία για να τα βγάλει πέρα, χρειάζεται την βοήθεια που ο ίδιος ζήτησε από ξένα κράτη και διεθνής οργανισμούς! Η παρέμβαση της διεθνής κοινότητας με σκοπό κατά τα λεγόμενα τη διάσωση της Ελλάδας, αφορούσε την παροχή οικονομικής βοήθειας 110 δις ευρώ υπό μορφή έντοκου δανεισμού, τον σχεδιασμό των κατάλληλων πολιτικών που η χώρα θα εφάρμοζε στο εξής και την άσκηση κάποιων διοικητικών αρμοδιοτήτων από τους διασώστες. Το αντάλλαγμα που ο Γ. Παπακωνσταντίνου προσέφερε για την παροχή αυτής της βοήθειας, ήταν η αμετάκλητη και άνευ όρων παραίτησή του για λογαριασμό της Ελληνικής Δημοκρατίας, από τα νομικά και περιουσιακά της δικαιώματα, έτσι ώστε η υπάρχουσα και η μελλοντική περιουσία της χώρας να μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν από τους διασώστες για την υλοποίηση του προγράμματος και την εξόφληση του δανείου.

Μιλάμε δηλαδή για το απόλυτο πραξικόπημα, διότι ο εν λόγω υπουργός, άσκησε ταυτόχρονα καθήκοντα Αρχηγού Κράτους και Ολομέλειας της Βουλής προς υλοποίηση μιας ανύπαρκτης λαϊκής εντολής!

Το πρώτο σχετικό αίτημα το έστειλε στις 15 Απριλίου 2010, τις οικονομικές πολιτικές που επηρέαζαν όλους τους τομείς του δημοσίου και ιδιωτικού βίου, τις καθόρισε με τους εκπροσώπους όσων είχαν προσφερθεί να βοηθήσουν στις 3 Μαΐου 2010 διά Μνημονίου Συνεννόησης και τη συμφωνία περί του τρόπου παροχής της διεθνής οικονομικής βοήθειας, την έκλεισε στις 8 Μαΐου 2010 διά την υπογραφή της διεθνής δανειακής σύμβασης, βάσει της οποίας τα πρώτα χρήματα κατατέθηκαν στις 12 Μαΐου 2010.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ